Categoriearchief: Column

Een bloedstollend einde aan de interne competitie

Edwin is de onbetwiste periode kampioen geworden, gevolgd door Bas en Peter. Daarmee heeft hij zich als 3e geplaatst voor de play off.  Wie wordt nu de nummer 4 voor de play off?

Daarvoor gaan we naar de stand van het gehele seizoen.  We zoeken de eerste speler in de ranglijst die zich nog niet geplaatst heeft. De volgorde is: 1 Edwin, 2 Koos, 3 Joop en 4 Robert. Robert heeft zich als 4e geplaatst volgens de ranglijst van het seizoen.  Dit was tot het laatst toe spannend en onzeker.  
De 4 spelers voor de play off zijn nu bekend  en deze gaan nu strijden om de seizoenstitel.  Het hele jaar was slechts een aanloop naar dit spektakel!

Reinoud

 

 

Een spannend eind aan de competitie uitgelegd

We naderen het einde van een vreemd corona seizoen. Vreemd vanwege de corona en vreemd omdat wedstrijdindelingen ter discussie kwamen. De wedstrijdindeling is bij mijn weten nooit echt een punt geweest, maar nu wel. En het is een interessant punt. Laat ik dat toelichten aan de hand van de stand van de interne competitie.
De beker competitie is een afval race (knock out system) die door loting indeling tot stand komt. Iedereen speelt met even grote kans tegen iedereen.

De interne is een competitie waarbij in principe nummer 1 tegen nummer 2 speelt en 3 tegen 4 enzovoort, behalve de eerste keer van een periode dan speelt 1 tegen de bovenste van de 2e helft gesorteerd volgens elo rating. En in principe omdat als je al tegen iemand in dezelfde periode gespeeld hebt komt die achteraan in de voorkeurlijst van een speler.
De wedstrijden naast de beker, de mensen die al zijn uitgespeeld, spelen voor de lol en telt verder niet mee.

Tja, waar dat toe kan leiden zagen we gelijk al de eerste periode! Je speelt de laatste van de eerste ronde tegen A, je speelt vervolgens de beker tegen A en verdraaid de eerste ronde van de volgende periode sta je weer tegen A! Dat is volgens de regels mogelijk maar niet gewenst!

Ook een probleem, de eerste indeling die iedere periode herhaald wordt als de nieuwe periode aanbreekt. We spelen met ongeveer 20 mensen, dus nummer 1 speelt tegen 11. Dat verschil blijkt te groot en komt door de regels wel een paar keer voor. Ook niet gewenst.
Ik heb daarom de regels aangepast:

In het voorbeeld van 20 mensen de eerste wedstrijd van een periode, numer 1 tegen 6, 2 tegen 7 en bij 10 doorgaan met 11 tegen 16 enzovoort.
Daarnaast worden de tegenstanders gerangschikt naar aantal keer gespeeld en daarbij worden de laatste 10 wedstrijden bekeken. Dus de laatste 10 zal je naar alle waarschijnlijkheid niet tegen komen.

Nu de huidge stand: De bekerwedstijd spreekt voor zich: Hier zijn over Edwin van den Oetelaar  x  Bas Neggers
Jeroen van Duren  x  Anton van Lier

Nu de interne, dat is razend spannend aan het worden. Geplaatst hebben zich al:

winnaar Periode  1 :  Joop Bongers
winnaar Periode  2 :  Koos Rademaker

Er zijn dus noch 2 plaatsen te vergeven. Dat is de winnaar van periode 3 en nummer 4 op de algemene ranglijst. Wie zijn dat:
Nu zijn Bas Neggers en Leon Driessen de nummer 1 en 2 van de periode maar er moeten nog 3 wedstrijden gespeeld worden.
In de algemene ranglijst staan achtereenvolgens: Koos Rademaker, Edwin van den Oetelaar, Joop Bongers, Robert Hempelman , Hans Reusink , Bas Neggers en Leon Driessen.
Koos en Joop hebben zich al geplaatst en Hans doet niet meer mee. Dus de strijdt barst los tussen Edwin, Robert Bas en Leon. Slechts 2 zullen dit overleven!
Wat betekent dat voor de wedstrijdindeling?  We hebben regels, maar als blijkt dat de laatste wedstrijd uit ronde 3 super belangrijk is dan denk ik dat de wedstrijd tussen nummer 4 en 5 zeker gespeeld moet worden! 

Ik kap ermee

Ik ontmoette Sinterklaas. Pis- en pisnijdig was hij. “Hoe kan ik verdomme mijn werk nog doen in Nederland”, mopperde hij. Ik krijg hier altijd de wind van voren.

Het begint al bij de grens. Daar staan mij al- tig actie groepen op te wachten. De Partij voor de Dieren , die mij verbiedt om op mijn paard te klimmen. Mafketels die aanmerking maken van de CO2 uitstoot van mijn dieselboot. Blokeerfriezen . Boeren met kisten oerechte Hollandse winterpeen. Anti-pedofiel vereniging, # Metoo. Als ik die allemaal hebt omzeilt zijn er nog drie hordes te gaan. De anti-drugsbrigade van de politie. Die doorzoekt de hele voorraad pepernoten. Heel pietluttig noot voor noot. De FIOD die ons verdenkt van witwas praktijken. Hoe komen de zwarte Pieten anders zo wit? Uren, dagen staan we aan de grens te wachten. We staan daar compleet voor Piet met de korte achternaam. Ondertussen moeten de Nederlandse kindertjes wachten. Er moet nog een laatste horde genomen worden. Het IND onderzoekt of er asielzoekers onder de Pieten zitten. Vorig jaar hebben ze drie van mijn Pieten, volkomen onterecht, opgesloten! “Nee”, besluit Sinterklaas , “Geen hartelijk welkom”. Geen Sinterklaasje kom maar binnen met je knecht want we zitten allemaal even recht. Terwijl ze donders goed weten hoe het wel moet. “Eenmaal over de grens gaat het toch van een leien dakje”. zo probeer ik de woordenstroom van de Sint te onderbreken. “Breek me de bek niet open”, gromt de Sint. “Probeer maar een zelf zo’n zware zak over die gladde zonnepanelen naar boven te klunen”. “Dat zou zelfs een blokeerfries niet lukken”. Geen doen voor mijn Pieten. Die zwarten die ik vroeger had waren daar veel handiger in.

Sinterklaas is ook niet tevreden over de kindertjes. “Een roze cadeautje in de schoorsteen omdat de blauwe op zijn. Wat ze dan naar boven schreeuwen”. Volwassenen trouwens ook. Dat wil je niet weten. Daar lusten de honden geen brood van

“Ik ben er helemaal klaar mee”, dreigt de Sint , “als dit zo doorgaat weet je wat ik dan doe….?”

Ik kap ermee

Of zoals mijn Oma altijd zei “De grote wens van de sint, een kleurrijkfeest voor ieder kind”.

Als je schaakt als een tenniswedstrijd dan ………

Na vele jaren ben ik weer eens als tennisliefhebber naar het ABN-AMRO toernooi geweest. De laatste keer dat ik er was (30 gulden) speelde Mc Enroe daar, je ken hem wel als je op rij 21 in je neus zat te peuteren dan schold hij je verrot tot vermaak van het publiek en ging dan fantastisch spelen. Maar nu (92.60 euro) lijkt het wel of je naar een stelletje robots zit te kijken die maar een ding hebben zoveel maniertjes en rituelen doen of het kijkt dat ze bij de zelfde sekte zijn aan gesloten. Het begint al bij het serveren waar ze 5 ballen vragen en er 4 terug gooien en er dan nog een vragen. Als ze dan de rally gespeeld hebben wijzen met minachting naar de ballenjongens/meisjes met hun raket dat ze de handdoek willen hebben. Je wordt er moe van. Bij het dubbelspel komt er nog een ritueel bij de High Five. Na elke rally effe de handjes tegen elkaar. Bij de service gaan ze achter hun hand overleggen hoe ze gaan spelen of mij dat ene reet interesseert. Vertaal je dat naar schaken nou dan gaat het er wel heel raar uitzien. Cor zet op elke tafel 5 borden klaar en 5 dozen met stukken en evenzovele klokken. Je keurt alles geef van alles 4 terug en vraagt dan nog een doos met stukken. Na de openingszet wijs je denigrerent naar Cor en hij komt dan snel aan gelopen met … juist ja een handdoek. Als je een pion hebt geslagen ga je naar een teamgenoot en geeft …. juist ja de High Five. Zullen we het een keer doen?

En dan Veldhoven uit dat werd al gauw Kerkhoven. De vraag is dan met de nieuwe opzet van de competitie of we niet te zwaar zijn ingedeeld. George, Ronald, Jan, Dick, Hans en Peter konden geen potten breken en Reinoud en Anton pakten de winst 6-2.

Of zoals mijn Oma altijd zei “Word je kampioen ben je te laag ingedeeld, en sta je onderaan dan te zwaar” (rijmt niet maar zegt veel).

Bibi

Voor reacties: neem contact op met auteur van het stuk.

Nuenen 2 ziet de “Son” weer schijnen… Maar zoals Jan schaakt kan niet door de “Breugel”

O mijn God, ja anders kan je in deze tijd je column niet beginnen, het zijn weer de weken dat we ons geloof weer op een hoger pitje zetten om vervolgens over een paar weken elkaar weer de hersens in te slaan. Figuurlijk doen we dat met schaken ook. Eerst ga je vriendschappelijk het gevecht tegen Son en Breugel aan, we lieten daar geen spaan van ze heel 0-4, om vervolgens om het eggie tegen te spelen maar waar de vriendelijkheid zeker op de borden tentoongesteld was (de eerste 5 zetten). Maar daarna viel er de stilte over de oorlogsvelden heen en was er maar een gedachte “Winst”. Onze invaller teamcaptain Anton kwam geeneens tot de eerste zet omdat hij tegen een lege stoel zat aan te kijken. Maar Rinus verpestte al weer gauw het feestje en met een remise van Emile was de stand gelijk en de spanning ging naar het kookpunt. De snelkookpan ging langzaam, nadat George (winst), Hans (verlies) en Peter (remise) de stand op 3-3 hadden gebracht, naar de 100 graden met nog 2 partijen te gaan. De tegenstander van Dick dacht dat hij de winst in handen had (Dick dacht er zoals altijd anders over) maar had vergeten dat er nog een heel vieze schaakzet van een paard was (een soort Henri Buitenzorg). Daarna (zoals Dick het uitgerekend had) bleef er een vrijpion over en daarmee de winst 4-3. Jan had DUIDELIJK de winst in handen maar (volgens de stuurlui aan wal) deed hij een paar onlogische zetten waarvoor je in de Middeleeuwen zeker op de brandstapel was beland. Maar na veel geknutsel kwam er, hoe bestaat het, toch een remise uit en bleef de winst in Nuenen 4½ -3½ En dan komt 2019 in zicht. Laat ik God weer aan mijn zij mee lopen of moet ik over een paar weken weer iemand de …….. nee natuurlijk niet

Of zoals mijn Oma altijd zei “Het leven bestaat uit vreugde en pijn, maar laat het in je hoofd altijd kermis zijn”

Fijn Jaar, Bibi

Voor reacties: neem contact op met auteur van het stuk.

Ik wou dat ik kleurenblind was!

Als je een column schrijft dan ga je altijd op het randje zitten en als je een goede dag heb wip je je er effe overheen. Je kan bv schrijven dat Ronald gezegend is met mooi gevormd zitvlees maar met schaken daar nauwelijks gebruik van maakt . Voordat hij jl zaterdag kon genieten van die bij elkaar gespaarde massa mocht hij alweer naar huis. Je kan schrijven dat onze jonge goddelijke Spruit Jan ons niet heeft ingelicht over de sterkte van onze tegenstanders. Maar zo in de donkere dagen voor kerst dan lijkt alles gevoeliger te liggen. Mijn tegenstander van jl zaterdag vermelde “Ehhh ik speel met de witte stukken he”, “Ja” meldde ik “en ik speel met……(hier wordt het lastig, dus de neutrale oplossing)… de roetveeg stukken”. Laatst vroeg een pensionaris “Welke auto is van jou”, “Eh ( ik heb een grijze maar als je dat zegt krijg je 50 plus op je dak)…. Die links van de lantaarnpaal”. In de supermarkt kwam ( hoe zeg je dat netjes en dat je dan geen beveiliging nodig hebt) een getinte man aan mij vragen “Weet U waar de Blanke vla staat”, “Nee geen idee, ik ben kleuren blind” meldde ik de man. Ik denk nou nog iemand die komt vragen waar de gender neutrale wc is en mijn dag kan niet meer stuk. Je kan nog over de rooie gaan en je eigen groen en geel ergeren maar Eindhoven was deze middag gewoon de beste. George was die de spreekwoordelijke eer redde door tegen zijn achterkleinkind remise te spelen. En nou zit zowel Nuenen 1 als 2 met de donkere dagen opgescheept met de Rode lantaarn ( sorry Arne Jansen).

Of zoals mijn Oma altijd zei “In je leven moet je altijd laveren met de kleuren. Maar als je kleurenblind bent hoef je daar niet over te treuren”.

Kleurloze Bibi

Voor reacties: neem contact op met auteur van het stuk.

Nuenen 2 haalt een soort van Persie terug

Soms heb je in je leven een joker nodig die normaal gesproken in je linker mouw zit maar nu gewoon in mijn auto. Hans doet mee met het 2de omdat wij , zoals de indianen zo mooi kunnen zeggen “We zijn weer een keer aan Winnetoe”. Dus op naar Asten naar de Combinatie en dan weet je al van tevoren “Dat wordt een middagje combineren”. Cor en Dick deden het heel zuinigjes aan en combineerde allebei naar een rustige remise 1-1. George kon de juiste combinatie niet vinden en moest in combinatie met een trieste blik zijn tegenstander een hand geven. Elke schaakmiddag/avond heeft zijn hoogtepunt en die kwam met stip op naam van Ronald. Maandagavond was hij de grootte sensatie tijdens het bekertoernooi door de zuchtende en piepende John eruit te kegelen. En dat doet wat met een mens: blijf dan maar eens met je voeten op de grond staan. Je wordt in bezit genomen door een vlaag van lichte arrogantie en als je dan de volgende zaterdag dik voor staat ga je achterover leunen. Of dat nou door de stelling kwam of doordat door zijn buik niet meer tussen kon, God zal het weten. Tegenstander combineerde er nog lustig op los en daar ging de dame van Ronald. Zo liggen winst en verlies dicht bij elkaar. Maar wel weer met de voeten op de aarde (niet zo gek met dit gewicht). Jan had een combinatie van “Ik lach niet” en “ik ga heel verbaasd kijken”. Zijn tegenstander gaf zomaar uit het niets op terwijl er een eeuwige schaak in zat. Anton speelde remise en onze Hans kon de stand niet gelijk trekken waarna Peter in een monsterpartij de schade nog kon beperken 4½-3½ De mooiste combinatie was er op de terug weg. Peter moeilijk horend, Hans moeilijk pratend en als chauffeur een kwebbelzieke tante uit Amsterdam. Ziet U het voor zich. Maar we kwamen veilig thuis.

Zoals mijn Oma altijd zei “Ach is het verschil nog zo groot, op het einde gaan we allemaal dood” ( en mijn Oma kan het weten , zij is een ervaring deskundige).

Bibi

Voor reacties: neem contact op met auteur van het stuk.

Help waar zijn mijn steunzolen?

Het is 6 oktober 2038 en de vraag is: “Weet jij nog (als we er nog zijn) wat er 20 jaar geleden gebeurde?”. Waarschijnlijk zal 99,9 % zeggen “Geen idee”. Maar die 0,1 % (als ik er nog ben 86 jaar oud) “Ja ik weet het”. Nuenen 1 &2 speelde voor de eerste keer in het 45 jarig bestaan niet samen. En nog meer? Ja: zowel Garde ( waar de liefste schaker van Nederland speelt) en Nuenen (waar de schaker met de grootste mond speelt) hadden een debuterende wedstrijdleider met name Jasper Buul en Cor van Leuken nadat Anton zijn leiderschap aan de wilgen had gehangen die al hevig in de herfstkleuren getooid was. Normaal hebben tijdens zo’n schaakmiddag steun aan elkaar maar nu leek het wel of de acht spelers van Nuenen 2 in een groot meer aan het watertrappelen waren om maar boven te blijven en niet te verzuipen terwijl de spelers van Garde als badmeesters aan de kan stonden met een uitdrukking op hun gezicht van “Kom maar”. Reinoud, Emile (ook debutant), Rinus en Anton dachten dat ze de hand van de badmeester kregen maar lachend werden ze weer in het meer terug gedrukt waar ze uiteindelijk blij mee waren dat ze niet in het meer van Loch Ness waren. George, Peter en Jan kregen de hand wel te pakken maar het slot van het liedje was dat ze niet op de kant werden getrokken. Dick ( die met die grote mond) kreeg de hand wel te pakken tegen de debuterende wedstrijdleider en liet niet meer los. Na uren lang gesjor viel het doek voor Jasper die een nat pak haalde en hij (die Amsterdammer) stond met zijn borst vooruit en met een blik van “Zei ik toch” zich af te drogen. Maar met bezoek van die liefste schaker kwam de middag ten einde en stond er 2 ½ -5 ½ op het scorebord. Terwijl alle wijnboeren blij zijn met een prachtige zomer (goed voor de druiven ) waren die bij ons heel zuur. Misschien is het handig om bij de volgende externe wedstrijd de opstelling niet te maken van de ELO rating maar wie heeft de meeste zwemdiploma’s met het liefst met de aantekening “Reddend zwemmen”.

Bibi

Voor reacties: neem contact op met auteur van het stuk.

45 Jaar sv Nuenen

Het mooie als je terug gaat kijken naar de geschiedenis van je cluppie is dat je van tevoren weet dat je namen vergeet of misschien wel wilt vergeten. Ben dagen wezen zoeken naar een voorzitter die ik uit mijn geheugen heb gewist maar gevonden “Marc Kip”. Ik voelde me daar nou niet Kiplekker bij omdat we allebei Haantje de voorste wilden zijn. Nadat ik voor de tweede keer de “Je Bent het Waardt trofee” kreeg verliet hij het kippenhok.

En dan Ben onze erevoorzitter: in een woord een rasechte Amsterdammer en de klik is er dan ook gauw. Het wereldberoemde snoepje wat hij altijd doorbeet als het spannend werd. Ik weet nog als de dag van gisteren dat we van zijn overlijden hoorden: we zaten voor een externe wedstrijd bij De Druiventros in Berkel-Enschot. Herman Verhagen was de eerste en oprichter, we spelen nog jaarlijks voor hem, en Leontien Webers de laatste. Tijdens de verkiezingen had ik blanco gestemd omdat ik het niet zag zitten maar nu durf ik te zeggen “Klein maar dapper”.

Weet U nog dat Robin Bakkerus en Hans Keijzers club kampioen waren en Rogier Hempelman bij de jeugd. Nu hebben we een nieuwe naam Bas Neggers. En wie was de leukste penningmeester? Zuchtend en kreunend om ik maar tot een naam “John Vonk”. Zwetend wordt hij nog wel eens wakker over het dubbeltje uit 1998 wat tot op de dag vandaag niet is terug gevonden. Maar Prozac houdt hem op de been ondanks dat hij geen clubkampioen meer wil worden.

Ongeveer 500 leden hebben we gehad waarvan Anton van Lier en George Dujardin het vanaf het begin hebben meegemaakt. Maar ook leden ontvielen ons, Ad van Bakel, Harrie Vrijhoeven, Arnold Bakx, Pleun van der Steen, Loek Steenhuijsen en natuurlijk “Mijn Jantje”. Mijn God, wat mis ik die man, wat hadden wij een speciale band: tussen Het Boertje en de Amsterdammer met zijn grote bek.

Je zou zegen nog 480 namen te gaan maar iedereen heeft zo zijn eigen namen en dingen die hij of zij speciaal vond. Zei ik nou Zij..Ja we hebben altijd een groot aantal vrouwen gehad en dat is heel bijzonder.

Tja en wie is nou de grootste Nuenenaar van de afgelopen 45 jaar. Voor mij is dat de rode draad van de vereniging en dat is onze wedstrijdleider Cor van Leuken. De trofee heeft hij geweigerd maar deze woorden zijn maar gezegd.

Bibi

Voor reacties: neem contact op met auteur van het stuk.

Chauffeur laat het 2e team sneuvelen

Je wordt gereden in een bolide alsof je naar een hoofdklasse wedstrijd rijdt en in tegenstelling tot andere ritten ging hij recht op het doel af. Tot zover denkt U niks aan de hand. Maar in tegenstelling tot andere jaren werden we niet voor de deur afgezet maar in een duistere parkeergarage waar je nog niet dood gevonden wil worden en het water met bakken naar beneden kwam terwijl het buiten droog was. Maar liefst 200 meter moesten we lopen om op de schaaklocatie aan te komen waar we dan buiten adem aankwamen. George maakte met veel hijgen en puffen een halfje en Reinout ( de chauffeur) zette ons op voorsprong (ja logisch hij zat ontspannen achter het stuur), Cor ook een halfje (zat in de andere auto) en Rinus ging met zweet op zijn voorhoofd onderuit 2-2. Peter won (andere auto) terwijl Dick nog net met zijn handen aan de rand van de tafel zijn tegenstander een hand kon geven (dat lopen hé), Jan ook een halfje en toen was de buurt aan Anton die de wedstrijd kon beslissen. Maar een foutje kostte hem en het team de kop: 4½ – 3½ voor de Stukkenjagers. Dus sleepten we ons met de laatste krachten naar de parkeergarage om uitgeput in Nuenen aan te komen en moest ik nog 15 meter lopen naar m’n auto. Een nodeloos verlies maar misschien is het wat voor de volgende bestuursvergadering om eens regels op te stellen om bij uitwedstrijden een protocol te hebben om het team topfit aan de tafel te krijgen.

Of zoals mijn Oma altijd zei: “Lijdt je een verlies zonder kleur, bedank toch altijd de chauffeur”.

Reinout, bedankt voor het rijden

Bibi

Voor reacties: neem contact op met auteur van het stuk.